جانباز بود و داشت خونه می ساخت. اومد پیش مرحوم ابوترابی (رضی الله عنه) که نماینده شهرش بود تا براش کاری کنه. مرحوم ابوترابی وامی براش درست کرد و بعد یه مدت دوباره اون جانباز اومد خدمت ایشون و گفت آقا این وام جواب منو نمی ده یه کاری بکن. آقای ابوترابی گفت دیگه کاری نمی تونم بکنم اون جانباز برگشت گفت من نمی دونم تو نماینده شهرمی باید واسم یه کاری کنی. مرحوم ابوترابی گفت باشه آدرس خونه ات رو بده.
فرزند ایشون می گفتن تا مدت ها می دیدیم پدرمون شبها میرن و سحرها با لباس خاکی بر می گردن. بعدا فهمیدیم که ایشون برای حمالی می رفتن خونه اون جانباز.
نماینده مردم بودن یعنی اینطور رفتار کردن.

اگر چه تو جمهوری اسلامی از این آدما تو مسئولیت های مختلف کم و بیش داریم و گمنام هم هستند اما ما می خوایم تمام نماینده هامون اینطور باشن.

بازتاب ها:

پارساپرس

پژواک

خبرنامه دانشجویان ایران